Waar we collectief dreigen te bezwijken onder de druk van onze verheerlijkte onafhankelijkheid - het in ons eentje dragen van de hemel op onze schouders om te voorkomen dat deze op de aarde valt - vraagt ROTOR zich af of er een andere beweging mogelijk is. Geïnspireerd door de werken De Vermoeide Samenleving en Vida Contemplativa van de Koreaans-Duitse filosoof Byung-Chul Han, verkent deze performance de vragen: wie draagt er welke verantwoordelijkheid, en vooral, wat betekent het om deze samen te dragen? Kunnen we in een wereld met steeds meer druk, burn-outs en toenemend individualisme de zwaarte verlichten door samen te werken, samen verantwoordelijkheid te dragen? Te midden van de chaos van ons razendsnelle leven zoekt ROTOR naar stabiliteit en kalmte. Wat als deze ligt in verbinding met de ander? In een bijna zintuiglijke ervaring onthullen zij de schoonheid van gedeelde verantwoordelijkheid. Wat als we, juist niet zoals Atlas, de hemel in ons eentje dragen, maar samen? Misschien wordt deze dan lichter. Misschien wordt de hemel dan weer lucht. concept en spel Hidde Aans-Verkade en Koen van der Heijden kostuumontwerp Kevin Pieterse componist Krijn Moons scenografie Han Ruiz Buhrs lichtontwerp Paulina Prokop PR en marketing Jannes Heidinga dramaturgie Loes van der Pligt
