Paul Celan verloor beide ouders in de concentratiekampen, Ingeborg Bachmann is de dochter van een nazi. In het naoorlogse Wenen worden ze verliefd, verliezen elkaar dan weer uit het oog, zwerven door Europa, en ontwikkelen zich elk op hun manier tot de dichtersstem van een generatie. Ondertussen schrijven ze elkaar brieven, hun leven lang. Die brieven vertellen het verhaal van een dramatische liefde, van een Europa vol trauma en schuldgevoelens en van twee dichters die in de taal een uitweg zoeken uit de last van het verleden. Welke woorden kunnen ze vinden om de afstand tussen hen te overbruggen? De meeslepende en raadselachtige briefwisseling tussen Ingeborg Bachmann en Paul Celan is het uitgangspunt van de nieuwe voorstelling van Zephyr Brüggen en David Roos. Samen met muzikant Timon Persoon onderzoeken ze wat Paul en Ingeborg ons anno 2026 te vertellen hebben. In 2025 werd deze voorstelling als theatrale tekstlezing voor het eerst gebracht tijdens Theater Na de Dam in Frascati, Amsterdam. concept, tekst, spel Zephyr Brüggen en David Roos muziek Timon Persoon dramaturgie en licht Czeslaw de Wijs eindregie Mara van Vlijmen publiciteisbeeld Eos Brüggen op basis van de brieven tussen Ingeborg Bachmann en Paul Celan, vertaald door Paul Beers met dank aan Maatschappij Discordia, Ezra Engelsberg, Zuidpool, Jaïr Stranders, Patricia Anthea Oldenhave, Frascati Producties coproductie PLAN Brabant, Theater Na de Dam
