Carl Schmitt. Een geniale rechtsgeleerde die met juridische middelen in 1933 hielp de Duitse democratie af te schaffen. Zijn ideeën zijn vandaag nog altijd springlevend als munitie voor vijanden van het ‘vrije westen’. In een theater wordt Schmitt, gespeeld door Hans Dagelet, geïnterviewd door een fanatieke mensenrechtenadvocaat. Voor de oude filosoof, die sinds 1945 een beroepsverbod heeft, is dit gesprek zijn laatste kans op eerherstel. Een laatste poging om de wereld te vertellen waar het hem destijds werkelijk om te doen was – en dat hij, met zijn theorieën over soevereiniteit, identiteit en autoriteit, in feite gewoon gelijk had. Maar wat bezielde zo’n geniale denker om zich aan te sluiten bij de nazi's? Hoe legitimeerde hij die keuze voor zichzelf? En hoe verklaart hij zijn huidige populariteit, zelfs bij links? Om daar antwoord op te krijgen ontkomt de interviewer er niet aan om het Kwaad een menselijk gezicht te geven. De vraag is of het hedendaags publiek hem dat in dank zal afnemen… Deze nieuwe voorstelling van Bo Tarenskeen is een grillig steekspel over het gevaar van denken, over de verpletterende kracht van de wet, haar schoonheid, maar vooral haar weerloosheid. tekst en regie Bo Tarenskeen spel Hans Dagelet en Bo Tarenskeen co-regie en lichtontwerp Erasmus Mackenna dramaturgie Jellichje Reijnders mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten, Nederlands Fonds voor de Letteren, Amsterdams Fonds voor de Kunsten, Stichting Melanie
